Be happy

ไม่ได้มาอัพบล็อกเป็นเพลาหลายวัน
กลับบ้านมานะคะ ไปหาหมอมาด้วย ไม่เป็นอะไรมากค่ะ
ก็เป็นหวัดนี่แหละ อากาศเปลี่ยน แพ้อากาศไปตามประสา
ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนก็รักษาสุขภาพนะคะ

.

ควันหลงวันแม่ยังอยู่กันไม๊เนี่ยะ
ถ้าจะเขียนถึงแม่ คงจะยังไม่เชยหรอกเนอะ
(แต่แม่ไม่มีวันเชยนะจะบอกให้)

.

แม่เป็นผู้หญิงสวยค่ะ ขยันอย่างหาตัวจับยาก
ฝีมือปลายจวักยิ่งแล้วใหญ่ กับข้าวถึงแม้จะน้อยอย่าง
แต่ว่าอร่อยมาก อร่อยจนเคยยุให้แม่ไปเปิดร้านอาหารแข่งกับเพื่อนเค้า
ตอนนี้ก็ยังคิดอยู่เหมือนเดิม กะว่าถ้าหางานทำตอนจบไม่ได้
ก็จะเปิดร้านอาหาร หรือไม่ก็ร้านเหล้านี่แหละ
(แต่ร้านเหล้า เปอร์เซ็นน้อยเหลือเกินที่แม่จะทำ)

.

เรื่องงานบ้านงานเรือน เรื่องบ้านช่อง
ไม่ต้องเป็นห่วง ถ้าแม่ไม่มีปัญหาเรื่องเข่าเขิ่ว
เค้าคงจะเช็ดถูรอบบ้านที่แม่ขยันอย่างนี้
อาจเป็นเพราะว่า ที่บ้านแพ้ฝุ่นกันหมดเค้าเลยต้องพิถีพิถันเป็นพิเศษ

.

วันแม่ปีนี้ไม่ได้พิเศษอะไรมากมาย
แค่กลับบ้านกับน้อง กลับไปกินของอร่อย ๆ ที่แม่ทำ
วันที่นัทกลับไป แม่ทำต้มมะระ, พะแนงเนื้อ, แกงเขียวหวานไก่
มีขนมจีนมาให้กระแทกปากด้วย
(หลังจากที่ไม่ได้กินนานมาก)

.

.

.

.

.

.

อ๊ะ ลืมบอก กับข้าวที่ต้องใช้กะทิ
แม่เปลี่ยนมาใช้กะทิแบบโน คอเรสเตอรอล
บอกแล้ว เค้าเป็นเทรนเนอร์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดในโลก

.

เป็นสุดยอดนางพยาบาล

.

เป็นครูคอยสอนให้อ่าน มานีมานะชูใจ

.

เป็นสุดยอดแม่ครัวอันดับหนึ่งที่ไม่มีใครเทียบ

.

อีกไม่นาน นัทคงจะทำเรื่องสุดยอดทุกอย่างที่นัทกล่าวมานี้
แทนแม่ทั้งหมดในอนาคต
ถึงแม้จะไม่สุดยอดเท่าแม่
แต่ก็ขอให้มีคุณสมบัติทุกอย่างอย่างที่แม่มี
อยากให้แม่อยู่เฉย ๆ
คอยนับแบ้งก์ที่ลูกส่งมาก็พอ
ไม่ใช่เฉพาะแม่อย่างเดียว พ่อด้วย

รักนะจุ๊บๆ พ่อจ๋าแม่จ๋า