Be happy

พูดถึงปาล์ม

จากที่นัทเคยเห็นครั้งแรกที่มีตติ้งบอร์ดบอร์ดหนึ่งสมัยโน่น (ไม่รู้ว่ากี่ปีแล้ว)
ปาล์มอายุน้อยกว่านัทนะ แต่ว่าความคิดความอ่านปาล์มผู้ใหญ่กว่านัทมาก
รูปร่างหน้าตาปาล์ม ปาล์มไม่ใช่คนขี้เหร่ นัทว่าปาล์มน่ารักนะ
ภาพที่เห็นเป็นแบบน่ารัก เด็ก ๆ ใส ๆ ไบรท์ ๆ แก่น ๆ เหี้ย ๆ แต่หน้านิ่ง ๆ
(ตอนหลัง ๆ เหมือนด่า แต่ไม่ได้ด่านะ )

ตั้งแต่ปาล์มไปออส นัทเกิดอาการเหงาอยู่บ่อย ๆ เนื่องจากเวลาที่ไม่ค่อยตรงกัน
เพราะตอนปาล์มอยู่ไทย ก็ออนเจอกันตลอด เอาเป็นว่าโทรศัพท์ไม่ต้องโทรหากัน
แต่สามารถรับรู้ข่าวสาร อัพดงอัพเดตได้โดยผ่าน Msn สามารถฮาได้หัวเราะได้
เสมือนว่าเห็นหน้ากันเป็น ๆ หรือคุยโทรศัพท์กันจริง ๆ
อย่างนี้แหละ ความรู้สึกมันสื่อกันได้ แม้สื่อมันจะเป็นอะไรก็เถอะ

ตอนนี้ปาล์มกำลังอินเลิฟกับหนุ่มไทยที่อยู่โน่น นัทไม่รู้ว่าเรื่องราวมันเป็นยังไง
กรรมบันดาล หรือ ว่ามันเป็นพรหมลิขิต ที่ทำให้เค้าไปเจอกัน
แต่นัทอยากให้ปาล์มเจอคนดี ๆ คนที่เค้ารักปาล์มมันที่หัวใจของมันจริง ๆ
และสามารถเข้ากับที่บ้านของปาล์มได้ นัทก็จะดีใจกับมันด้วย
เคยให้กำลังใจตอนที่มันโดนคนรักมันเหี้ยใส่
บอกว่า "ใครไม่เอาเพื่อนกู มันโง่แสนโง่"
(นัทว่าจริงนะ)

เมื่อหลายวันก่อน ก่อนวันแม่นัทมีเรื่องที่ทำให้ต้องบอกกับตัวเองว่า "พอสักที"
ไม่เอาแล้ว ไม่เอาเรื่องมาใส่หัว ไม่รับรู้ ไม่ติดต่อ ไม่ต้องรู้ข่าวกัน น่าจะเป็นการดี
นี่เป็นวิธีของปาล์มที่เคยมาเม้นท์เมื่อ 2-3 เอนทรี่ก่อน
และนัทก็กำลังทำอย่างที่ปาล์มบอก โดยที่ไม่ต้องฝืน หรือว่าเก๊กให้เมื่อย

เจอปาล์มเมื่อ 2-3 วันก่อน เลยเล่าให้ปาล์มฟัง แต่ไม่ได้บอกหรอกว่าเป็นใคร
มันคงเข้าใจความรู้สึกนัทดี....มันไม่ได้บอกอะไรมาก มันแค่บอกว่า

"รู้ไม๊...ว่าทำไมถึงชอบ XX (ชื่อว่าที่แฟนมัน) มาก"
"ไม่รู้ว่ะ...ทำไมเหรอ"
" XX นิสัยเหมือนมึงมาก...ไม่ว่าจะเป็นการพูดการจา ฯลฯ"
"ถ้ามึงเป็นผู้ชาย กูคงจีบมึงแหละนัท"

.

.

.

.

.

.

.

น้ำตาร่วงเลยกู
แต่ต้องตอบแบบกวนส้นตีนกลับ...
ไม่งั้นจะกลายเป็นการเร่งวันเร่งคืนให้เพื่อนกลับไทยเร็วๆ

แถมเอาคำที่นัทเคยให้กำลังใจมัน แบ็กแฮนด์กลับมาให้นัทสะอึก ไอ้คำที่บอกว่า
"ใครไม่เอาเพื่อนกู โง่แสนโง่"
นัทไม่รู้หรอกว่าตัวเองดีหรือเปล่า ดีพอสำหรับใครบางคนหรือเปล่า แต่นัทคิดว่า
นัททำดีที่สุดแล้วนะ....แต่อาจจะไม่ใช่ที่สุดสำหรับคนนั้นก็ได้
แต่พอเพื่อนพูดอย่างนั้นมา......มันทำให้นัทคิดว่า
"อย่างน้อยก็ยังมีคนที่เห็นค่า เห็นความสำคัญของนัท"

.

.

.

.

.

.

นัทจะเหี้ย จะร้องไห้ จะอารมณ์ดี อารมณ์เสีย....เพื่อนไม่เคยไกลห่างหาย

.

.

.

.

.

.

เพื่อนรักษาน้ำใจเสมอ ไม่เคยพูดจาทำร้ายความรู้สึก เหมือนที่บางคนทำ

.

.

.

.

.

.

.

ที่มาเขียนถึงปาล์มวันนี้ ไม่ใช่ว่าเพื่อนคนอื่น ไม่มีความสำคัญ
แต่ที่มาเขียนถึงปาล์ม เพราะว่าซึ้งปาล์มนี่แหละ....ตอนเขียนนี่จะร้องไห้ด้วย
ความจริงน้ำตาแตกไปตั้งแต่วันที่ปาล์มพูดประโยคนั้นแล้วแหละ

.

.

.

.

.

.

บางทีเชื่อเพื่อนที่ดี.....สิ่งดี ๆ มันก็จะเข้ามาหานะนัทว่า
นัทหมายถึงเพื่อนคนอื่นด้วย ไม่ใช่เฉพาะปาล์มคนเดียว

เกือบ ๆ 2 ปี ที่เรื่องนี้มันคาราคาซังมาตลอด
เชื่อว่าถ้าถามเจ้าตัว เจ้าตัวก็คงไม่บอกหรอก
ถึงแม้ว่าก่อนหน้านั้นเพื่อนนัทพยายามจะง้างปากก็เถอะ

พฤติกรรมส่อ แต่ก็บอกไม่ได้เต็มปากเต็มคำ ว่ามันเป็นยังไง
เคยคิดว่า "มันคงเป็นอย่างที่เราคิด"
แต่สุดท้าย...มันก็ไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิด
แถมทำเป็นมาพูดเหมือนตัวนัทไม่ได้รู้สึกอะไรเลย
อย่างนี้แหละ ที่เค้าเรียกว่า "ความคาดหวัง มัน (กำลัง) ฆ่ากูแล้ว"

"เจ็บดีว่ะ"
ไม่ได้รู้สึกอย่างนี้นานแล้ว แต่เป็นความเจ็บที่รู้สึกมันจะจุกมากกว่า
นัทไม่ร้องแบบฟูมฟายนะ....แต่ว่า...ใช้วิธีพูดกับตัวเอง
เหมือนคนบ้าเหมือนกันนะ เวลาเดินกลับหอแล้วบ่นคนเดียวพึมพำ ๆ
แต่ไม่รู้จะหาวิธีไหนแล้ว....ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงจะอารมณ์รุนแรงกว่านี้
ใจเย็น เย็นจนกลัวตัวเอง กลัวตัวเองจะเป็นบ้าเข้าสักวัน
ไม่รู้ว่าตัวเองโตขึ้นตามอายุ ตามรอยตีนกาหรือเปล่า
แต่ว่า ไม่ค่อยชอบความรู้สึกไอ้อารมณ์เย็นของตัวเองแบบนี้เลย
อยากร้องนะ ...แต่ดันร้องไม่ออก

ต่อแต่นี้ไปก็คงพอสักที....จะหยุดทุกอย่าง
ไม่ต้องมาพยายามคุย เพราะนัทไม่อยากคุย