Be happy

ที่นัทเคยบอกเอนทรี่ที่แล้ว ว่าห้องนัทมันศูนย์รวมความบ๊วยระดับเทพ
คือเรื่องจริงนะคะ ความจริงตอนสอบจัดห้องนัทอยู่ห้อง 9 แต่ว่า
ห้อง 9 นี่เค้าจะขอเป็นพวกนักกีฬา ก็เลยโดนอัปเปหิมาอยู่ห้อง 15
ห้องสุดท้าย - ท้ายสุดในสายชั้น ที่ไม่เอาอ่าว ไม่เอาประเทศ
คุยเก่งมากถึงขั้น อ. ที่ปรึกษา ให้หัวหน้าห้อง จดรายชื่อคนที่คุยกัน
แล้วให้คนในรายชื่อจ่ายตังค์ค่าคุยมา (จำไม่ได้ว่าครั้งละกี่บาท)
แต่ปีนั้น....ห้องนัท ร๊วย รวย
ในขณะเดียวกันก็ไม่เห็นว่าไอ้คนในห้องมันจะลดการคุยกันเท่าไหร่

.

.

เรื่อง กุ๊ก ๆ กิ๊ก ๆ สมัยโน้น มีเหมือนกันนะ
(หน้าตาเหียก ๆ เหนียก ๆ อย่างอิชั้น ก็มีคนหลงผิดนะเฟ้ย )
ม. 1 นี่ มีรุ่นพี่ประมาณ 2 คน ชอบมาแอบเมียง ๆ มอง ๆ
ตอนกำลังเรียน (พอดีนัทเรียนอยู่ริมหน้าต่างค่ะ)
คนนึงเป็นเพื่อนของพี่ชายเพื่อนสนิทค่ะ
อีกคนนึง เห็นกันบ่อยมากตอนเข้าแถวเคารพธงชาติ
หรือตอนไปซื้อขนม พี่เค้าจะนั่งเป็นกลุ่ม คอยแซว
อู้ยยยยสมัยนั้น นัทขี้อ๊ายขี้อาย
พอเค้าแซวมาก็ต้องหลบ แถมรู้สึกไม่ชอบซะด้วย
(เปลี่ยนให้มันมาแซวตอนนี้ได้มะ....อยากมาก ๆ )
(แซวตอนนี้ ตูสู้ตายเลยนะ)

.

.

ม. 3 นี่ เด็ดมาก เป็นรุ่นพี่ เรียนพาณิชย์ ที่โรงเรียนนัทนั่นแหละค่ะ
(โรงเรียนนัท อารมณ์ประมาณ ม. เซ็นจอห์นน่ะ)
เด็ดยังไงท้าย ๆ เอนทรี่จะบอก แต่ฮา

.

.

ไอ้อารมณ์เพื่อนสนิทก็มีเหมือนกันนะคะ...เพื่อนในห้องนี่แหละ
ชื่อแบ็งค์ คือ เค้าจะหล่อแบบเข้ม ๆ หล่อแบบ ไพโรจน์ สังวริบุตร
(นัทหมายถึงตอนเค้าหนุ่ม ๆนะ) จำได้ว่านัทมีทำเวรวันพฤหัส
ส่วนแบ็งก์เนี่ยเค้ามีเวรวันอังคารมั้ง เค้าชอบมาช่วยนัททิ้งขยะ
ตอนวันที่นัททำเวรทุกที ช่วยลบกระดานบ้าง จัดโต๊ะบ้าง
บางทีนัทรอรถประจำ มันก็มารอเป็นเพื่อน ชวนคุยโน่นคุยนี่
(แต่ส่วนมากจะกัดกันมากกว่า) หรือไม่ก็ชวนเดินเล่นในโรงเรียนนั่นแหละ
แถว ๆ โบสถ์ (โรงเรียนนัทเป็นโรงเรียนคริสต์) บรรยากาศจะโรแมนติกมาก
ตอนนั้นเฉยๆ หรือไม่ก็เด็กเกินกว่าจะรู้จักคำว่าแฟนมั้ง

.

ตอนเด็ก ๆ นี่ทำไมตูฮอตกว่าตอนสาวอีกวะ ไม่เข้าใจ

.

กิจกรรมของโรงเรียนจะมายุ่งจริง ๆ ตอนช่วง ม. 3 นี่แหละ
อาจเป็นเพราะนัทเป็นหัวหน้าห้องด้วยล่ะมั้ง
ต้องเข้าหาอาจารย์ และก็ต้องประสานงานกับเพื่อนในห้อง
แถมอาจารย์ที่ปรึกษานัท เป็น หัวหน้าแผนกวิชาคณิตศาสตร์
เวลาอาจารย์คนใดไม่มา นัทก็ต้องเอาแฟ้มไปให้ อาจารย์ทุกคน
ที่กำลังสอนในขณะนั้น เซ็นชื่อ (ไม่รู้ว่าเซ็นทำไมเหมือนกัน)
เดินจนอาจารย์เค้าจำหน้านัทได้ทุกคนแล้วค่ะ

.

.

วันที่นักเรียนทุกคนรอคอยที่สุด คือวันคริสต์มาส และ ปีใหม่
เพราะว่าทุกห้องจะจัดกินเลี้ยงกันเองภายในห้อง
(แน่นอน ไม่เรียน) แบ่งกันเป็นกลุ่ม จัดอาหาร น้ำดื่ม
ความบันเทิง ก่อนหน้าวันก็จะทำการย้ายโต๊ะย้ายเก้าอี้ไปอยู่อีกมุมนึง
เพื่อความสะดวกในการกิน และการดิ้น แต่จะโดนอาจารย์ห้องข้างล่าง
มาเคาะประตูด่าบ่อยๆ เพราะว่าห้องที่นัทเรียน เป็นพื้นไม้
ส่วนห้องข้างล่างเป็นห้องแนะแนว ซึ่งจะเงียบมาก บรรยากาศวังเวง
เอาป่าช้าสัก 7 วัด มาวัดกันคงจะสู้กันได้อย่างสูสี

.

คริสต์มาสที่โรงเรียนนัท เค้าทุกชั้นปีทำดาว ทำจากโครงไม้ไผ่
คือทำยังไงก็ได้ขอให้มันออกมาเป็นโครงดาว แล้วตกแต่งด้วยกระดาษ
จะเป็นกระดาษอะไรก็ตามแต่ แต่ออกมาแล้วต้องดูดี
เพราะมันต้องเข้าประกวด และแน่นอน ห้องนัทไม่เคยส่งเข้าประกวดดาว
มา 2 ปีซ้อน แต่ ม. 3 นี่ เพื่อนคนนึง รับอาสาไปทำแทน ก็รอดไป
ถือว่าส่งท้ายคริสต์มาสแบบดี ๆ ก็มีกับเค้าบ้าง

.

กีฬาสี....เคยแข่งอยู่ 2 ครั้ง
มีแข่งแบดมินตั้น กับ วิ่งผลัด 4*100
แพ้ทั้ง 2 ประเภทค่ะ

.

พักกลางวันส่วนมากจะสิงห้องพักอาจารย์ที่ปรึกษาตัวเอง
ด้วยความว่าไอ้ตึกที่นัทเรียนเนี่ยะ เป็นพื้นไม้ เค้าจะไม่ถูพื้นกันบ่อย
เค้าจะใช้วิธีลงแว็กซ์กัน พออาจารย์บอกให้พวกนัทลงแว็กซ์ทีไร
อยากจะชิ่งหนีลงไปกินข้าวข้างล่างทุกครั้ง
เพราะนอกจากจะต้องลงแว็กซ์ห้องเรียนตัวเองแล้ว
ยังต้องเจียดพลังที่เหลืออยู่น้อยนิด ไปลงที่ห้องอาจารย์ที่ปรึกษาด้วย
ลงแว็กซ์ทีไร...ตูปวดแขนทุกที

.

.

ตอนเข้ามาเรียนใหม่ ๆ ความสามัคคี ความใกล้ชิดกับเพื่อน
ไม่ค่อยมีเท่าตอนที่เหลืออีก 1 เทอมการศึกษาก็จะจบจากที่นี่แล้ว
จำได้ว่า ตอนจะจัดห้องเพื่อรับวันคริสมาสต์ เพื่อนที่เป็นผู้ชาย
หลายคนที่ไม่ค่อยอะไรกับพวกกิจกรรมเท่าไหร่
กลับมาช่วยอย่างขยันขันแข็ง เพื่อนผู้ชายบางคนที่นั่งใกล้ๆ กัน
แถมกัดกันบ่อยๆ เอาของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ มาให้บ้าง
เช่น การ์ด แล้วก็กรอบรูป แต่ส่วนใหญ่จะให้เซ็น FriendShip
ให้กันและกันมากกว่า เปิดอ่านแล้วรู้สึกดีทุกครั้งค่ะ

.

.

ปล. เรื่องรุ่นพี่ที่เรียนพาณิชย์ และเป็นนักเรียนประจำ คือว่านัทแอบปลื้มค่ะ
หน้าตาน่ารักมาก ๆ ขาว ๆ ตี๋ ๆ (สมัยนั้นตูยังชอบเทรนด์นี้อยู่)
แต่สังเกตว่า...พี่เค้าไม่เคยยิ้มเลย พึ่งมารู้ตอนหลังว่า....

.

.

.

.

.

.

.

.

พี่เค้าฟันหลอค่ะ....
มาแจ็กพอตเจอตอนที่นัทแอบมองแบบปลื้มๆ เหมือนการ์ตูนผู้หญิง
พี่เค้าเล่นบาสอยู่ พอแหงนหน้ามาปั๊บ โอว์.....ช็อตเด็ดกีฬาดัง
ตูเลิกชอบทันที

.

ปล. (อีกที) จะว่าไป ม. 3 นัทก็มีเพื่อนห้อง 13 มาชอบเหมือนกันนะ
แต่ว่า....เมียมันก็เรียนอยู่ในห้องเดียวกันกับมันนั่นแหละ
เมียมันชื่อปุ้ย คนที่มาชอบนัท ชื่อ เอ สูง ๆ ใส่แว่น น่ารักดี
นัทกลัวปุ้ยมันหึงเหมือนกันนะ...กลัวมันจะมาตบนัทถึงห้องเข้าสักวัน
(สมัยนั้นคิดอย่างนั้น) ดวงตูนี่...มีแต่คนมีเมียมาชอบตูทั้งนั้น
แล้วงี้ตูจะหวังพึ่งอะไรได้วะเนี่ย