Be happy

ก่อนอื่นต้องขออภัยอย่างรุนแรง เพราะว่าไม่มีเวลาอัพบล็อกจริง ๆ ค่ะ

อีกอย่างอาจเป็นเพราะ ไม่รู้จะเขียนอะไร แต่กะว่าจะอัพบล็อกเรื่องไปทำบุญ

ทอดกฐินที่บ้านเพื่อนนี่แหละค่ะ แต่ไม่ได้ไปฟังธรรมหรอกค่ะ

เพราะคอยเกาะกะทะ ถ้วยรามชามไห แล้วก็คอยเกาะหม้อ เกาะกะทะเจ้าอื่นด้วย

ที่เกาะเนี่ย ไม่ได้ช่วยเค้าหรอก...หาเรื่องกิน แล้วก็ดูหลานไอ้ปูตัวแสบ เพราะซนมาก

ถ้าวิ่งไล่จับมัน ฝ่ายผู้อาวุโสเยี่ยงนัท ก็คงต้องขาลากกันไป

เริ่มด้วย บ่ายวันเสาร์ตอนบ่าย 2 (เพื่อนนัดทำงานกันบ่าย 2 - แต่นัทไปบ่าย 3)

สำนึกความผิดว่ามาสายเลยสนองการทำงาน โดยนั่งพิมพ์งานติดต่อกันประมาณ 4 ช.ม

โดยมิได้หยุดพัก แต่มีเพื่อน ๆ คอยเสิร์ฟน้ำ เสิร์ฟขนมให้เป็นระยะ ๆ

(งานชิ้นนี้เสร็จไปแล้ว เหลือแต่พรีเซ้นต์ค่ะ)

กว่าจะออกจากสะพานใหม่ (บ้านเพื่อนอยู่แถวนั้น) ก็ปาเข้าไปเกือบทุ่มกว่าๆ

แต่ว่ามันก็ดึกแล้วรถมันก็เลยไม่ติดเลยไปถึงสายใต้ประมาณสามทุ่มกว่านิด ๆ

(ไม่รู้ว่าขับหรือเหาะ) โอ้ยยย นี่ไม่อยากจะบอกเลยว่า

ได้เข้าสายใต้ใหม่ (กว่า) แล้วนะคะ

สวยงาม แต่ว่าพวกอุปกรณ์การก่อสร้าง นัทว่าเค้ายังเก็บไม่เรียบร้อยเท่าไหร่

แต่มีรถที่ไปทางใต้ (ไล่ตั้งแต่ชุมพรลงมา) ไปทำมาหากินกันที่โน่นแล้วค่ะ

แต่ที่รถกาญจนบุรี - กรุงเทพฯ ต้องไปแวะสายใต้ใหม่ (กว่า) นั้น เพราะต้องไปแสต๊มป์

รถขาออก (นัทก็ไม่เข้าใจเหมือนกันค่ะ -*-) ก็เลยได้สัมผัสบรรยากาศไปพลาง ๆ ก่อน

เพราะเค้าจะย้ายหมดจริง ๆ ก็ประมาณวันที่ 23-25 นะคะ ไม่แน่ใจเหมือนกัน

แต่ไม่เกินช่วงนี้แน่นอน

ขอเล่าลัดเลยนะคะ เพราะว่าไม่มีอะไร นอกจากการนอนคุยกับเพื่อน

เช้าตรู่วันทอดกฐิน คือนัทไม่แน่ใจว่า เค้าไปทอดวัดไหน วัดอะไรว๊า~

อะไรสมุทร ๆ สักอย่าง (ไอ้ปูมันยังไม่แน่ใจเลยค่ะตอนนัทถาม)

แต่ว่าหนทางไป-กลับนี่ทรหดมาก ทรหดจนนึกฮา

เพราะว่ารถเสียทั้งไปทั้งกลับ อาการรถคล้าย ๆ หม้อน้ำ มันเกิดแห้งขึ้นมา

เจ้าของรถไม่ใช่ปูนะคะ แต่เป็นน้าของปู แต่น้าเค้าไม่ขับค่ะ

แต่ระเห็จไปนั่งกับเพื่อนเค้าอีกคันนึง

คิดดูสิ ...ขนาดเจ้าของแท้ๆ เค้ายังไม่ขับเลย...ก็คิดดูสภาพรถนะคะ

ระหว่างทางไปนี่มันก็ตะกุกตะกักตลอดทาง จอดบ้าง

แล้วต้องไปปั๊มหัวอะไรสักอย่าง (เจ้าของรถเค้าบอกมา)

เลยไปถึงที่โน่นตอนหลังที่พระฉันอาหารได้ไม่นานมากนัก (นัทเดานะ)

แล้วจะอายมาก เมื่อตอนไปจอด เพราะสายตาหลายร้อยคู่

เหมือนจะดูหมิ่นเหยียดหยาม

ประมาณว่า "แกมาทำอะไรเอาป่านนี้" เอ๊ะ ประโยคคุ้นๆ เนอะ

นัทเพิ่งรู้ว่าการทอดกฐิน เค้ามีการเอาอาหารมาเลี้ยงกันด้วย

(คล้าย ๆ โรงเจ โรงทาน)

ซุ้มคุณสุนีย์ (แม่ปู) (หนูขอเอ่ยชื่อด้วยความเคารพนะคะ )

แกทำผัดไทยค่ะ ขายดีมากๆ ระหว่างแม่ปูกำลังผัดนั้น

นัทกับไอ้ต้น (ลูกพี่ลูกน้องปู) ก็ไปซัดขนมจีน 

เป็นการรองท้องไปพลางๆ

ขากลับ...นรกมากค่ะ

เพราะว่ารถที่เอามาขับนั้นอย่างว่า มันก็ไม่ค่อยดีตั้งแต่ขามาแล้วชิมิ?

คราวนี้....ควันขึ้นเลย แรก ๆ กำลังหลับตาด้วยความง่วง

แต่รู้สึกเหมือนในรถมันร้อน ๆ ผิดปกติ ทั้ง ๆ ที่ก็เปิดกระจกนี่แหละ

บางคนอาจจะถามว่า "อ้าว ไม่มีแอร์เหรอ"

ก็จะขอตอบว่า "มีค่ะ แต่มันก็เสีย"

แล้วก็เริ่มได้กลิ่นเหม็นไหม้นิดๆ

(คนอื่นอาจจะเหม็นจนฉุนนะ แต่นัทจมูกไม่ค่อยได้กลิ่นค่ะ)

คราวนี้ไอ้ต้นจอดเลย

แล้วก็ต้องเรียกบรรดาลูกทีม (ก็ญาติ ๆ ปูที่ไปกฐินคราวนี้แหละค่ะ)

แถมต้องขอแรงเข็นรถอีซูซุ สีขาว (รุ่นพ่อตูเลย)

พอติดแล้ว.....มันก็วนลูปไปที่ควันขึ้นเหมือนเดิมค่ะ

คราวนี้ต้องโทรหา *น้าหมึก น้าของปู มาดูรถให้ แกลงทุนมากทีเดียวเชียว

เอาเป็นว่า ดูภาพกันเลยล่ะกันเนอะ

ซุ้มคุณนายค่ะ มี *ป้าต๋อมและน้าสา คอยเป็นลูกมือ อยู่ห่าง ๆ อย่างห่วงๆ

แต่เรียกเสียงฮาเป็นระยะ ๆ  

เอ้า! มาละเหวยยย มาละวา~

ธงสีขาวนี้..เค้าเรียกว่าอะไรไม่รู้ แต่ว่ามีประวัติตั้งแต่พุทธกาลนะคะ

ทำเป็นเล่นไป กฐินครั้งนี้ เหมือนมีธุรกิจระหว่างประเทศเข้ามาด้วยนะเนี่ย อินเตอร์ที่สุด~

กฐินของบ้านปู ที่บ้านปูเป็นเจ้าภาพค่ะ
คนที่ชูสองนิ้วนั้น น้าหมึก ส่วนคนที่ถือต้นกฐิน ไอ้ต้นค่ะ