Be happy

วันนี้บอกได้เลยนะว่ายาว 

ตั้งแต่เพื่อนนัทเป็นข่าวลงหน้า 1 นสพ.

ไทยรัฐเมื่อหลายวันก่อน นัทก็ได้ติดตามข่าวต่อจากเว็บต่างๆ

อย่างใกล้ชิด เห็นผู้คนที่มาคอมเม้นต์ คอมเม้นต์ให้ดีบ้าง

ไม่ดีก็เยอะ วันนี้เลยขอสักหน่อย

เห็นแล้ว  - อ่านแล้ว รู้สึกหงุดหงิดอย่างแรง

การฆ่าตัวตายเป็นทางออกของการแก้ปัญหาขั้นสุดท้าย

ที่ทุกคนจะกระทำหรือไม่ก็แล้วแต่

แน่นอนค่ะ มันเป็นทางออกและเป็นการแก้ปัญหาที่ไม่ถูกต้องนัก

ตามที่ทุกคนก็รู้กันดี

แต่ถ้าคนที่ฆ่าตัวตาย เป็นคนที่คุณรู้จัก

เป็นเพื่อน

เป็นพี่ที่แสนดี

เป็นน้องที่น่ารักของบรรดาพี่ๆ  ทั้งหลาย

เป็นลูกใครสักคน

เป็นเพื่อนบ้านที่มีสัมพันธไมตรีดีเยี่ยม

ฯลฯ

พวกคุณก็ต้องรู้สึกเหมือนที่นัทรู้สึกในตอนนี้นี่แหละ

ขึ้นชื่อว่าปัญหา ถ้ามันไปเกิดที่ตัวใคร

มันจะเป็นอุปสรรคที่หนักหนาสำหรับเค้าแล้วแหละ

ถึงแม้ปัญหานั้นคนภายนอกอาจจะเห็นว่าเป็นปัญหาเล็ก ๆ

มีขนาดเท่าผงเข้าตา แต่อย่าลืม

ว่าไอ้ผงเข้าตาเล็ก ๆ นั้น มันใช้มือเขี่ยออกมาเองไม่ได้ 

ต้องใช้กระจกส่อง หรือให้คนอื่นช่วยเขี่ย

แต่เผอิญเพื่อนนัท จะคิดยังไงก็แล้วแต่

เค้าอาจจะไม่ต้องการให้ใครช่วยเขี่ยผงที่เข้าตาเค้าก็ได้

หรือ เค้าอาจจะพยายามเขี่ยแล้ว

แต่ไม่สามารถเขี่ยมันออกได้ก็ตามที  แต่นัทเชื่อว่า

เพื่อนนัทก็คงหาทางออกที่ดีกว่าการฆ่าตัวตายแล้วแน่นอน

เพราะนัทเชื่อว่า ไม่ว่าใครก็รักชีวิตตัวเองด้วยกันทั้งนั้น

ถึงยังไงเพื่อนนัทก็ยังอยากมีชีวิตอยู่

ไอ้วิธีการฆ่าตัวตายเค้าก็คงไม่อยากคิดหรอก

แต่ผงที่เข้าตาเพื่อนนัท ก็อาจจะไม่ได้หลุดไปง่าย ๆ ดั่งที่ใจเค้าคิด

นัทไม่ได้โทษเพื่อนนัท ไม่ได้โทษใคร ที่ทำให้เค้าตัดสินใจแบบนั้น

ถ้าจะโทษคงต้องโทษ "เวรกรรม" ถึงเวลาเพื่อนนัทก็ต้องไป - แค่นั้นเอง

นัทไปอ่าน ไดอารี่ของไอ้ตาล มา

เห็นคนมาคอมเม้นต์ ในลักษณะเชิงสั่งสอนเยอะมาก

ว่าทำแบบนี้ไม่ดีนะ ตกนรกหมกไหม้ (บอกจำนวนชาติอีกต่างหาก)

ขอทีเถอะ  - - - ไม่ต้องไปจัดการชีวิตของเค้าหรอก

คุณไม่ได้เป็นเจ้าชีวิต และไม่ต้องมาเทศนา

สั่งสอนปล่อยให้ฟ้าดินเค้ากำหนดเองว่าจะทำยังไงต่อไป

ไม่ต้องรู้ดีกันนัก เพราะเห็นแล้ว

ไอ้มนุษย์เดินดิน - ขี้เหม็นอย่างนัท มันอาจจะยั้งตีนไว้ไม่ได้

และอีกอย่าง เพื่อนนัทมันจากไปแล้ว

มันไม่ได้เปิดอ่านคอมเม้นต์ของพวกมึงคุณเมื่อไหร่

 คุณจะคอมเม้นต์ยังไง ก็เรียกชีวิตเพื่อนนัท กลับคืนมาไม่ได้

บางคนก็สมเพช  เพราะข่าวลงไว้ว่า อาจจะเป็นเรื่องของความรัก

จริงหรือไม่จริง นัทไม่รู้หรอก แต่ถ้าเป็นตัวมัน นัทคงนอนสะดุ้งอยู่ในโลง

มันรู้ดีกันจริง ๆ ไอ้คนที่มาคอมเม้นต์ในลักษณะนี้น่ะ

ตำรวจแค่สันนิษฐานไปตามหลักฐานที่เค้ามี

จริงหรือไม่จริง เพื่อนนัทเท่านั้นที่เป็นคนที่รู้ดีที่สุดว่ามันเกิดอะไรขึ้น

เป็นอับดุลกันเหรอคะ  ถามเหี้ยอะไรก็ตอบกันได้

งงสิตู เพื่อนสนิทมันเองเค้ายังไม่รู้เลย

ว่าที่มันทำอย่างนี้ทำไปเพราะอะไร

รู้ดีไปหมด พวกอับดุล - อัปรีย์พวกนี้

การแสดงความไว้อาลัยต่อการจากไปของใครสักคน

แค่บอกว่า "ขอแสดงความเสียใจ"

นั่นก็น่าจะเพียงพอกับคำว่า "สูญเสีย" แล้ว

ไม่ต้องแสดงความคิดเห็นส่วนตัว

อย่างน้อยให้เกียรติคนตายหน่อย อย่างที่บอก

เค้าไม่ได้มานั่งเช็คดูว่าพวกคุณว่าอะไรกันบ้าง

แต่ไอ้คนที่ยังอยู่ มันเห็น มันอ่านกันอยู่ทุกวัน

ช่วยทำให้ไอ้คนที่อยู่ ที่เป็นเพื่อน

เป็นญาติ ได้อ่านอะไรที่สบายใจบ้างเถอะ

นัทห้ามความคิดให้คนคิดไม่ได้ นัทรู้

แต่ถ้าจะคอมเม้นต์ในแนวนี้ ก็หุบปากเถอะ

ให้สมองส่วนที่ไม่มีอคติ หัดคิดตรองดูซะบ้าง

แค่นี้เพื่อนนัทมันก็เจ็บมากพอแล้ว

อย่าให้มันต้องมาเจ็บใจ กับคำพูดไร้สติ

IQ จัณฑาลของไอ้พวกสเต็มเซลล์ชั้นต่ำเลยนะ

อ่านแล้วขัดจิตมาก รู้ดีกันจัง เสือกกันจริง

ใครที่ไม่โดนเข้ากับตัวเองมาเห็นอะไรแบบนี้

ถึงแม้นัทจะไม่สนิทเท่าพวกกิ๊บพวกอุ้ม แต่ก็เดือดพอ

ที่จะด่าไอ้คนที่ไม่มีวิจารณญาณ

และไม่มีแม้กระทั่งมารยาทในการแสดงความคิดเห็นเหมือนกัน

ไหน ๆ ตอนนี้ร่างเพื่อนนัท ก็ได้กลายเป็นเถ้ากระดูกไปแล้ว

วิญญาณ กำลังล่องลอยไปอยู่ ณ. ภพใหม่ที่ดีกว่า ภพที่เราทุกคนยืนอยู่

ความดี - ความน่ารัก - อัธยาศัย ฯลฯ ของเค้ายังติดอยู่ในความทรงจำของ

ผู้ที่เป็นพ่อแม่ , ญาติสนิท, เพื่อนหรือคนรักของเค้า

ขอให้เค้าไปอยู่ในที่ดี ๆ ก็พอ

เพราะเพื่อนนัทเค้าไม่มีปาก ไม่มีเสียง

ไม่สามารถเรียกร้องหรือทวงสิทธิ์เรียกชีวิตเค้าคืนมาไม่ได้

หยุดทำร้ายความรู้สึกของคนตาย - คนเป็นกันเถอะค่ะ

นัทจะไม่เขียนเรื่องเกดในแนวนี้อีกแล้ว

เพราะแค่นี้นัทคิดว่าเป็นการรบกวนเกดในทางอ้อมมากเกินไป

มันคงเป็นสิ่งที่ไม่ดีนักหรอก

ขอไว้อาลัยให้เพื่อนคนนี้ของนัทอีกครั้งค่ะ