Be happy

วันนี้อาจจะเป็นซีรีส์เรื่องยาว ประดุจหนังเกาหลี 

เอาเป็นว่า เล่าเป็นชอต ๆ ล่ะกันเน้อ

เริ่มด้วย

จำช่วงที่นัทไปเกาะล้านได้ไม๊คะ

ด้วยความที่ว่าเพื่อนนัดกันเช้าตรู่มาก (06.00-06.30 น.)

มันก็เลยไม่อยากนอน (ถ้านอนอาจไหลยาว - ไม่ต้องไปกันพอดี) 

และนัทเป็นคนที่ค่อนข้างติดกาแฟค่ะ พอเก็บข้าวของปั๊บ

ก็ดิ่งเข้า 7-11 ทันที เป้าหมายอยู่ที่

กาแฟไฮโซ เช่น พวกลาเต้ เอสเพรสโซ่ มอคค่า อะไรเทือกนั้น

ไปยืนใบ้กินประมาณ 2 นาที

ตา ฉ. หันมาเห็นก็คงแปลกใจแหละ เพราะว่าหอบทั้งกระเป๋าเสื้อ

แถมมาโผล่ในเวลาที่ไม่ค่อยจะเห็นบ่อยนัก (ประมาณ 05.45) 

มันก็เป็นบทสนทนาย่อมๆ  ดังนี้

ตา ฉ. : "เฮ้ย ไปไหนเนี่ย กลับบ้านเหรอ เห็นหอบกระเป๋ามาด้วย"

ตู : (หนีตามพี่มั้งคะ - นึกในใจ) "อ่อ..ไปทะเลค่ะ"

ตา ฉ : "ที่ไหนอ่ะ พัทยาเหรอ หรือว่า ระยอง"

ตู : (ที่ถามเนี่ย จะไปด้วยหรือไง)  "แถว ๆ พัทยานั่นแหละพี่ แต่ไปเกาะล้าน"

    "อ่อ..มอคค่า แก้วนึงด้วยค่ะ"

รอง ผจก. 7-11 :  "เอ่อ...น้องคะ คนชงเป็นยังไม่มาเลยค่ะ"

ตู : (จ๋อยเหม็บทันที แล้วกูจะแดกอะไรเนี่ย)

ตา ฉ. : "เอาเอสเพรสโซ่ไม๊ล่ะ  ถ้าเอาเดี๋ยวทำให้"

ตู : "เฮ้ย ชงเป็นเหรอ กินได้แน่นะ"

ประโยคหลังนี้ เรียกรอยยิ้มจากพนักงานเกือบทุกคน

รอ ตา ฉ. ชงไปเรื่อย ๆ เมื่อยก็เมื่อย หลัง ๆ เริ่มรอนาน มีแดกดันเล็กน้อย

ประมาณว่า "กินวันนี้นะคะ" เค้าก็ตอบกลับมาว่า "ของดีต้องใจเย็นๆ"

จนในที่สุด เอสเพรสโซ่ ฝีมือ ตา ฉ. ก็เสร็จพิธี

กาแฟในแบรนด์ของ "คัดสรร" (Kudsan)

เค้าต้องเอาทิชชู่ห่อรอบแก้ว (ไม่รู้ว่าห่อทำไม)

แต่คำพูดตา ฉ. ทำให้ตูหายง่วงเป็นปลิดทิ้ง

"เค้าใส่กระโปรงไม่เป็นนะคะ"

จ่ายเงินออกจาก 7-11 ได้  ตูก็มีอาการเคลิ้ม ตาเยิ้ม ๆ

ดูด ๆ (กาแฟ) บอกตรง ๆ ถึงแม้กาแฟจะหมด

ตูก็ไม่อยากแม้จะทิ้งแก้วกาแฟ

สองวันที่แล้ว ไปเล่นสงกรานต์ที่บ้านเพื่อนมา

ก็ซื้อของฝากเค้าเหมือนเคยนั่นแหละ

รุ่งเช้าก็เลยรีบเอาไปให้ (เดี๋ยวร่างมารในตัวจะกินขนมแทน)

เค้ารับขนมไป ก็ถามว่าไปไหนมา กลับบ้านเหรอ?

(คิดถึงล่ะสิ อิอิ)

เพราะนัทหายไปประมาณเกือบอาทิตย์

เย็นนั้นได้เรื่อง 

 ไม่เข้าใจว่าทำไมเวลาเกือบห้าทุ่ม จะเที่ยงคืนอีกไม่กี่นาที

พนักงานกะเช้ายังคงเดินวนเวียน สวนสนามกันอยู่เลย

รวมถึงไอ้อ้วน (ที่เคยแซว ๆ นัทอยู่ในเอนทรี่ที่เคยเล่าให้ฟัง)

กับเพื่อนผู้ชายอีกประมาณ 2-3 คน

ตอนแรกเข้าไปก็ไม่แซวกันหรอก จะมาแซวตอนจ่ายเงิน คนก็เยอะ

"ทองม้วน 'แก้ว' อร่อยเนอะ"   <<<  ชื่อแบรนด์ของดีของเมืองกาญจนบุรีค่ะ

"ข้าวตังก็อร่อย"

"มีคนซื้อมาฝากด้วย"

มาเมื่อคืน   ไม่รู้ เค้าคิดอะไรของเค้าอยู่

ตา ฉ. : "มะขามกวนที่อยู่ในถุงเม็ดนึงอ่ะ  ซื้อให้ไอ้เป้ มันเหรอ"

ตู : (มะขามกวนอะไรวะ กูซื้อแต่ทองม้วนกะข้าวตังนะ)  "มะขามอะไรพี่"

ตา ฉ. : "ก็มันมีอยู่ในถุงนั้นอ่ะเม็ดนึง เอามาให้ไอ้เป้มันเหรอ"

ตู : (มะขามเหี้ยอะไรวะ แล้วไอ้เหี้ยเป้ นี่ใคร?)

      "อ๋อ...น้องเค้าคงหยิบใส่มาล่ะมั้ง"

คำถามเกี่ยวกับมะขามหมดไป  แต่ไอ้เป้นี่คือใครวะ? ยังงงอยู่เลย

เดินออกจาก 7-11...นึกไปนึกมา....อ๋อ....เชี้ยเอ๊ยยยยยยยยยยยยยยย

ให้เดานะ

เค้าต้องคิดว่ากูชอบไอ้อ้วนแหงเลย  ไอ้อ้วนชื่อไอ้เป้แน่ๆ 

โถพี่ขา...หนูชอบพี่นะคะ ไม่ได้ชอบไอ้เป้ พี่เอาอะไรมาคิดอ่า หรือถ้าปฏิกิริยา

ที่หนูมีกับไอ้พี่เป้ มันทำให้พี่หึง (คิดว่าหึงล่ะกัน) หนูขอโทษด้วยน๊าว์

และเมื่อกี้เมื่อ 2-3 ชั่วโมงที่แล้ว เจอ ตา ฉ. นั่งอยู่ร้านเกมส์

เค้าขอเพลงเอาลง เมมโมรี่การ์ดให้หน่อย แล้วก็ถอดเมมฯ ให้เดี๋ยวนั้น

ตูต้องวิ่งไปเอาการ์ดรีดเดอร์  มาอีก  แต่ตอนนี้ยังลงไม่ได้เลยค่ะ 

รู้สึกการ์ดรีดเดอร์จะมีปัญหา  เดี๋ยววันนี้เย็น ๆ จะไปซื้อใหม่

ตอนยื่นเมมให้กัน  เค้าจับนิ้วนัทด้วย

 ว่ะ ฮ่าๆ 

จบการรายงานความคืบหน้า

ปล. ตอนที่เอาขนมไปให้ ตา ฉ.  พี่เค้าเดินมาส่งที่ปากซอยหอแหละ 

กรี๊ดดดด    ความจริงคงไม่ได้เรียกว่าส่งหรอก แต่มันเป็นทางผ่าน

เพราะพี่เค้าจะไปสั่งของจาก 7-11 สาขาอื่น ๆ ใกล้ ๆ นี่เอง