Be happy

พอดี กำลังเป็นโรคนี้อยู่ค่ะ ไม่ได้เป็นหนักหนา

แต่ก็สร้างความรำคาญได้อย่างแรง

มารู้สึกตัวเมื่อหลายอาทิตย์ก่อน ไปห้องน้องแถว ๆ นี้แหละ

รู้สึกว่านั่ง ๆ อยู่แล้วทำไมตูปวดหลังจัง คิดว่าตัวเองคงนั่งหลังงอมาก

ก็เลยลองเปลี่ยนท่า แต่ไม่มีท่าทีว่าจะหายปวดแต่ประการใด

หนักเข้า ก็เริ่มทนไม่ไหว ก็เลยขอตัวกลับหอก่อน

ระหว่างที่นั่งรถ นอกจากหลังที่เจ็บมากขึ้น

แต่ขาขวามันยังชาได้อีก (ไม่ได้ชาแบบคนเป็นเหน็บนะ)

ชาเรื่อย ๆ เฉื่อย ๆ  มาก 

พอถึงห้องปุ๊บ ตอนนอนนี่ไม่รู้จะนอนท่าไหนเลยค่ะ

ดึก ๆ ก็เริ่มปวดขาตามมาอีก (ขาขวานั่นแหละ)

มันปวดแบบหนึบ ๆ บอกไม่ถูก  เลยค่ะ

ตื่นเช้ามา แม่โทรมาพอดี ก็เลยเล่าให้แม่ฟัง

แม่คิดว่าเป็นอาการปวดหลังจากการมีเมนส์

พอมารู้ว่าปวดลงขาด้วย แม่เค้าก็ตกใจ เพราะว่าอาสะใภ้

เค้าก็ผ่าหลังเพราะโรคนี้แหล่ะค่ะ  แล้วแม่กลัวมาก

เพราะมันจะเรื่องใหญ่   เลยยิก  ๆให้นัทกลับไปตรวจที่บ้าน

อาจจะเป็นเพราะไม่ต้องทำเรื่องโอนหมอ และ ถ้าถึงเวลาทำกายภาพ

(ถ้าเป็นมาก) แม่จะได้มาคอยดูแลง่ายๆ 

ก็เลยมาถาม  หมอแมว  หมอแมวบอกว่าน่าจะเป็นโรคนี้ค่ะ

แล้วแนะนำมาว่าหลีกเลี่ยงกับการยกของหนัก  ห้ามนั่งนานด้วย

แล้วนัทก็อ่านในเว็บเพื่อสุขภาพต่าง ๆ รวมทั้งเอาคำแนะนำของแม่มาใช้ด้วย

เวลานอนถ้าหนอนหงายก็เอาหมอนมาหนุนใต้โคนขา

ถ้านอนตะแคงให้หาหมอนข้างมากอด (คงให้กระดูกสันหลังมันตรงมั้งคะ)

แล้วก็ความอ้วน ก็เป็นสาเหตุนึง

ถ้าพูดติดตลกก็คงประมาณ หมอนรองกระดูกมันรับน้ำหนักพุงไม่ไหว

ทำให้สันหลังโครงเครง (คงอารมณ์ประมาณนี้ ถ้าผิดก็ขออภัยด้วยนะคะ)

แม่เลยให้รีดพุงด่วน (ตอนนี้อ้วนขึ้นเยอะมาก)

ตอนนี้ก็เลยต้องมีวินัยในตัวเอง ออกกำลังตอนเย็นทุกวัน (ถ้าทำได้)

นัททำได้อาทิตย์นึงแล้วแหละ รู้สึกนอนหลับสบายดี

ขอบคุณหมอแมว สำหรับคำแนะนำนะคะ

ปล. ติดแท็ก ของเกดลดา กับจอยไว้  เดี๋ยวทำเอนทรี่หน้านะจ๊ะ