Be happy

สงสัยต้องเปิดเป็น Category อีกอันล่ะมั้งนี่

จะได้สะดวกในการรวมเล่มให้แม่แก

 

 

วันนี้ คุณอัมพร เอาอีกแล๊ววว 

 

 

 

เมื่อวานไปกินเหล้าห้องเพื่อนมา

กลับมาสลบเหมือดยันถึงบ่ายๆ  ตื่นมากินข้าวก็หลับไปอีกรอบนึง

 

 

จนกระทั่งถึงเย็น

 

 

โทรศัพท์สายแรกของวัน 

คว้ามือถือมา 

 

 

"แม่"

 

 

 

ตู : "ว่าไงคร้า"  

 (ไม่เข้าใจเวลาคุยกับแม่ต้องแรดด้วย)

 

แม่ : "สอบเมื่อไหร่วะ สอบเสร็จไปหรือยัง

 

ตู : "ยังเลยแม่ ทำไมอ่ะ"

 

แม่ : "ถามดูเฉยๆ

 

 

 

(ถามดูเฉย ๆ นี่ตูเห็นงานเข้าตูทุกเรื่อง)

 

แม่ : "แล้วสอบวันไหน"

 

ตู : "ศุกร์ กะ เสาร์หน้า สองวัน"

 

แม่ : "กลับบ้านสิ"

 

ตู : (กลับบ้านก็ไม่ได้อ่านแน่หนังสือ) "อยู่นี่ดีกว่ามั้งเฮ้ย"

 

แม่ : "ปิดตั้งหลายวัน แทนที่จะกลับบ้าน "

 

ตู :   

 

แม่ : "กลับมาประเดิมชักโครกหน่อยสิ  นี่เพิ่งเปลี่ยนใหม่"

 

ตู :  "อ้าว มันเป็นอะไร" 

 

(แล้วตูจะถามสารทุกข์สุกดิบมันทำไมวะ)

 

 

แม่ : "น้ำมันรั่วน่ะสิ พ่อก็เลยบอกให้เปลี่ยน หมดไปตั้ง 6-7 พัน"

 

ตู :   (ยังรู้สึกผิดที่ไปถามสารทุกข์สุกดิบชักโครกอยู่)

 

แม่ : "แล้วนี่กินอะไรหรือยัง"

 

ตู : "แม่ หนูถามจริง ๆ มีอะไรหรือเปล่าวะ"

 

แม่ : "อย่าไปม็อบ  อย่าไปอะไรนะเฮ้ย"

 

(ในที่สุด คุณอัมพรก็เผยไต๋มาจนได้ - ก็แค่นั้นล่ะเจ๊เอ๊ย)

 

 

 

* ความลับของซุปเปอร์สตาร์อย่างนึงของตูคือ...

 

ตูไปม็อบมาแล้ว  ไปมาหลายครั้งแล้วด้วย  หลายครั้งมากที่เฉียดตีน

และหลายครั้งที่รอดจากตีน แต่ครั้งล่าสุดที่มีแก๊สน้ำตาที่กำลังเป็นประเด็นนี่

ไม่ได้ไป  เพื่อนชวนเหมือนกัน แต่...ตูบ่จี๊ ก็เลยแคล้วคลาดตีนไปหยกๆ

 

 

ต่อ ๆ

 

ตู : "อ๋อ..ไม่ไปหรอกแม่  จะสอบแล้วเนาะ"

 

แม่ : "เออ..อย่าไปเลยลูก ถ้ามึงเป็นอะไรแม่กับพ่อจะอยู่ยังไง.."

 

(บลา บลา บลา)

 

ตู : (ฟังแล้วน้ำตาซึมนิด ๆ อึ้งไปพักนึง) "เอ๊อ ไม่ไปหรอก"

 

แม่ : "แต่ตูสังหรณ์ใจว่ามึงไปว่ะ"

 

 

น้ำตาไหลกลับเข้ารูน้ำตาแทบไม่ทัน

 

 

ตู:  

 

แม่ : "ลางสังหรณ์ตูแม่นนะจอย"   (คนที่บ้านจะเรียกว่าจอย)

 

ตู :  (เริ่มขำ) "ฮ่าๆ  แม่~ ก็บอกแล้วไงว่าไม่ไปหรอก"

 

แม่ : "แน่นะ"

 

ตู : "เอ๊อ~"

 

แม่ : "งั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้จะโทรเข้าห้องดู ไม่อยู่ล่ะน่าดู"

 

ตู :  (แล้วถ้าตูออกไปกินข้าวละ ตูต้องโดนเหมาว่าไปม็อบล่ะสิ)

 

 

คิดไปคิดมาเริ่มขำ  ขำจริง ๆ นะ 

เพราะตอนนี้ไม่ได้อยากไปม็อบเลย  ประเด็นคือมันไม่มีตังค์

และมันจะสอบอีกต่างหาก  แต่แม่คิดแบบนี้

โหย แม่นะแม่

 

 

ตู : "นี่คิดอยากไปบ้างหรือเปล่านี่"

 

แม่ : "ก็คิด ๆ อยู่แต่พ่อไม่อยากให้ไป"

 

ตู : (พ่อน่ะ ตัวขี้เกียจมาชัด ๆ) "ความจริง ตายเพื่อชาติก็ดีเหมือนกันนะแม่.."

 

กำลังจะพูดต่อแม่ขัดมากลางปล้องว่า...

 

แม่ : "เค้าพูดถึงกันเดี๋ยวเดียว เดี๋ยวเค้าก็ลืมจอยเอ๋ย  อย่าไปเลยแม่ขอ..."

 

เออจริง...

 

 

ตู : "เออ ไม่ไป ๆ "   (แต่สอบเสร็จก็ไม่แน่)

 

แม่ : "งั้นพรุ่งนี้ตูจะโทรมาเช็คมึง รอรับโทรศัพท์ห้องด้วย"

 

ตู : "โทรมาเล้ยยยยย ไม่กลัวอยู่แล้ว"  

 

 

แม่ : "เออ...ตูแดกข้าวล่ะ หิวข้าว  มึงก็แดกน้อย ๆ นะจอย"

 

ตู : "จ้า

 

 

 

ความจริง โคตรอยากกลับบ้านเลยนะ แต่ว่าหุ่นเหมือนหมีควายโดดถีบมาก

เสี่ยงกับการโดนด่า  เดี๋ยวค่อยกลับตอนยุบ ๆ ลงหน่อย 

 

 

 

ปล. จำตอนที่เขียนถึงแม่เรื่องค่าหอได้ไม๊ 

ที่เจ๊แกสงสัยว่าทำไมไม่ทวงตังค์อ่ะ

 

นัททวงแล้วนะ  ฮ่าๆ

 

ทวงตั้งแต่วันศุกร์

 

 

 

 แล้วแม่ก็ไม่ว่าอะไรด้วยนะ