Be happy

เทคโนโลยีสมัยนี้ ทำให้ความสามารถในด้านความจำลดต่ำลง

คิดถูกหรือเปล่าไม่รู้ แต่ตูโทษไว้ก่อน

เคยคิดถึงตอนที่ตัวเองยังไม่มีมือถือบ้างไม๊คะ

ว่ามันจะทุลักทุเลขนาดไหน

เมื่อ 2-3 วันก่อนหน้าที่จะมาอัพบล็อก

พอดี นังก่อ นังเบล และนังชาร์ป ลงมา กทม.พอดี

ก็เลยนัดป๊ะกัน 

โดยก่อนหน้านั้นนัดกันคร่าว ๆ ว่า น่าจะเป็นตอนเที่ยง

จนกระทั่งบ่ายๆ พวกน้อง ๆ มันถึงได้โทรตาม

หอนัทกับที่ฟิวส์เจอร์พาร์ค รังสิต ห่างกันเหมือนรูตูดกับขนตูด

ใ้ช้เวลาเดินทางไม่ถึง 15 นาทีก็ถึงที่หมาย

ค่อนข้างเอ้อระเหยเวลามีนัดกับใครยิ่งใกล้ๆ ก็ไม่ต้องพูดถึง

จนกระทั่งนังก่อโทรมากระชากวิญญาณอีกทีเมื่อเห็นว่า

เวลามันค่อนข้างล่วงมาเยอะ

วางหูเสร็จ รีบใส่กางเกง 

หวีผมอีกนิดหน่อย ก็ออกไปเลย

มารู้ตัวอีกทีตอนใกล้จะถึงฟิวส์เจอร์

ควานหามือถือและยาดม ชิบหายล่ะตูเจอแต่ยาดม

มือถือตูไปไหน?

  กูต้องลืมไว้ที่บนโต๊ะคอมแน่ๆ

ห่าจะทำยังไงดีเหรอกู?

นึกถึงเบอร์น้องในฟอนต์ โอ้ววว ชิทแม่ม

กูเป็นมนุษย์เทคโนโลยีที่ให้เทคโนโลยีช่วยจำจริงๆ

ไม่เคยจำเบอร์มือถือของใครได้สักคนนอกจากเบอร์พ่อ

และเบอร์้บ้านตัวเอง

จะทำยังไงดี

จะทำยังไงดี

จะทำยังไงดี

จะทำยังไงดี

เดินเตร่ขึ้นชั้นบนสุดหวังว่าจะหามันเจอ

ในฟู้ดเซนเตอร์ แต่แม่งตูก็ดันหาฟู้ดไม่เจอซะอีก

(เหมือนเค้าปิดปรับปรุง)

เดินหาไปเรื่อยๆ

ปิ๊ง~  

ประชาสัมพันธ์ไง!!!

ไอ้ี่ที่เสียงสวย ๆ ติ้งต่องติ้งต่อง น่ะแหละ

ไปช่วยให้เค้าประกาศดีกว่า

บอกตรง ๆ นะว่าไม่ได้เดินฟิวส์นานแล้ว 

ส่วนใหญ่แฮ่นไปลาดพร้าวซะ

เพราะฉะนั้นการหาที่สิงของพนักงานประชาสัมพันธ์

ในยามที่เหมือนมีมีดจี้หลัง เป็นอะไรที่เสียวมาก

เสียวพวกมันกลับไปแล้ว

กลัวพวกมันหาว่าเราเบี้ยว

เดินตามหาโดยการถาม รปภ.ของห้าง 2 คน

และแม่บ้านอีก 1 คน

ได้รับคำตอบคือ รปภ. คนที่ 2 

อยู่บริเวณลานน้ำพุชั้นล่าง  

ไปแบบค่อนข้างหอบนิดนึง เพราะว่าเหนื่อยมาก

บอกว่า

= นัท

= ปชสพ (ประชาสัมพันธ์)

: "เอ่อ...(แฮ่ก ๆ) พี่คะ ช่วยประกาศตามหาน้องหน่อยค่ะ พอดีไม่ได้เอาืมือถือมา"

: "เด็กชื่ออะไรคะ  แล้วเค้ากี่ขวบ"

: "เอ่อ..น้องเค้าโตแล้วน่ะค่ะ 18-19 กันแล้ว ตอนนี้รีบมากค่ะช่วยหน่อยนะคะ"

: "น้องเค้าชื่ออะไรคะ" (เจ๊แกคว้าปากกามาจดด้วยความรีบเร่ง)

: "น้องก่อ น้องเบล แล้วก็น้องชาร์ปค่ะ" (ปกติจะเรียก อีก่อ อีเบล และอีชาร์ป)

: "รู้ชื่อจริงไม๊คะ"

: (ฮ่วย!ไม่รู้จะถามเอาชื่อจริงทำไม  ทำไมวะพอเจอหน้าจะให้เอาับัตร ปชช มายืนยันหรือไง)

        "ไม่ทราบค่า"

: "งั้นเดี๋ยวน้องกรอกชื่อน้องด้วยนะคะ ชื่อจริงนามสกุลจริงค่ะ"

: "ค่ะ"

ในกระดาษแผ่นเล็กๆ  แผ่นนั้น

มีข้อความดังนี้

"น้องก่อ  น้องเบล น้องชาร์ป"

"ณัฐกานต์  บริสุทธิ์"

แ้ล้วเค้าก็ประกาศเรียกพวกมันทั้งสามตัว

รอบแรกผ่านไปอย่างกระวนกระวายใจ

(แม่งเวลาตื่นเต้นแบบนี้ชอบปวดท้องขี้ด้วยสิตู)

นึีกในใจว่า โอว์..น้องเอ๋ย น้องอย่าเพิ่งงอนพี่จนกลับบ้านไปก่อนนะ

เดี๋ยวพี่เลี้ยงไอติม 

ผ่านไป 20 นาที

เลยไปกระตุ้นเจ๊พนักงานแกอีกรอบ

คราวนี้ไม่ถึง 15 นาทีก็เห็นหน้าตาที่คุ้นเคย

  ดีใจมาก ดีใจยิ่งกว่าไ้ด้พี่มาร์คเป็นนายกซะอีก  

ขอแนะนำสำหรับพวกขาลืมมือถือ หรือพวกชอบทำมือถือหาย

**จดเบอร์มือถือ บุคคลสำคัญไว้ลงกระดาษ!!!

เ้น้นว่าลงกระดาษนะ

**แล้วก็เก็บไว้ติดกระเป๋าที่จะใช้ตอนนั้นไว้

เมื่อถึงเวลาจะได้ไ่ม่ฉุกเฉินและฉุกละหุกขนานดี้

อ๋อ..แล้วก็ไม่ใช่ทำหายทั้งกระเป๋านะ

เพราะอันนั้นมันก็ช่วยไม่ได้จริงๆ  

ปล. คิดถึงพวกเอ็งมาก ๆ  อยู่กับพวกเอ็งตูฮาแตกได้ทั้งวี่ทั้งวันแน่