Be happy

(ขออภัยล่วงหน้า รูปเยอะมาก ใครเน็ตเต่าขออภัยนะคะ)

 

 

ก่อนวันแรงงาน เคยคุย ๆ กับอีกบินทร์ไว้ว่า อยากไปทะเลว่ะ

คาดว่าคงเป็นทะเลแถว ๆ ประจวบฯ

มาคิดตกจริง ๆ คือ หาดวนกร นี่ล่ะ

เราเลยนัดแนะกัน ติดโน้นติดนี่บ้างเป็นอุปสรรคนิดหน่อย

สุดท้าย มานัดแนะกันเอาวันแรงงานนี่ล่ะ

(ดองรูป ดองทริป ข้ามภพข้ามชาติกันเลยทีเดียว)

 

 

 

 

ภาพนี้เป็นโฉมหน้าอีกบินทร์บุรี แบบเต็ม ๆ 

 

 

นัทออกเดินทางจาก กทม. ตั้งแต่เช้าตรู่

เพราะต้องไปบ้านอีกบินทร์เพื่อรวมตัวกันที่โน่น

เตรียมข้าวของเครื่องใช้กันแบบวุ่นวายมาก

สภาพตูอดนอนแบบสุดขีด เพราะกลัวตื่นไม่ทัน

เดี๋ยวอีกบินทร์มันจะสวดสรรเสริญตูซะเปล่า ๆ ปรี้ๆ

 

 

 

การเดินทางไปครั้งนี้ นอกจากตูและอีกบินทร์

ยังมีสองผัวเมีย เป็นลูกพี่ลูกน้องกับอีกบินทร์นี่ล่ะ

ใครที่เคยอ่าน เอนทรี่นี้  ก็คือคนคนเดียวกัน

แล้วก็ีมีน้องอีกบินทร์อีกคนนึง ญาติ ๆ กันนี่ล่ะ

รวม ๆ แล้ว 5 คนฮะ 

 

 

 

ออกเิดินทางจริง ๆ คือ ตอน 10 โมงกว่า

ขับแบบเรื่อยๆ ถึงที่ประจวบฯ บ่ายสามนิดๆ

แวะเข้าไปหาเจ้าถิ่นญาติอีกบินทร์ก่อน

(ความจริงเค้าทำของกินไว้เตรียมแล้ว เราไปเอาของกินกันค่ะ  )

 

 

 

หลังจากนั้นเราก็เอาของกินที่น้าอีกบินทร์ทำเตรียมไว้ให้

ไปนั่งชิว ๆ จิบเบียร์กันริมทะเลแถว ๆ เขาตาม่องลาย

 

 

 

 

ของกินแสนแปดมาก มีอะไรบ้างเรามาดูกัน

 

 

 

 

 

มีหอยนางรมสด กินแกล้มกับใบกระถิน

หอมทอด พริกขี้หนู น้ำพริกเผา

กินรวม ๆ กันแล้ว โอ้ยซี้ดมาก

ไม่ท้องเสียด้วยนะเออ เพราะของเค้าสดจริงๆ

แล้วก็มียำไข่แมงดา ต้มยำ ปลาหมึกย่าง

ปริมาณอย่าให้บอกเลยว่าเยอะแค่ไหน!!!

อ๋อ..มีไก่ต้มน้ำปลาด้วย อันนี้น้าพันอยากกินก็เลยซื้อมาใ้ห้แก

 

 

 

 

สีหน้าอีต้นกำลังอิ่มเอมกับหอยนางรมแบบสุดๆ

 

 

 

 

นั่งตัวบวมอยู่ข้างหลัง หวังลม ๆ แล้ง ๆ จะให้อีกบินทร์มันบังให้

 

 

 

 

คนนี้ คือ น้าพัน แม่ครัวเอก กับข้าวอร่อย เลิศรส เพราะฝีมือน้าพันคนเดียว

 

 

ฝนตั้งเค้ามาตั้งแต่ช่วงเย็นคล้อย

มีเสียงฟ้าร้อง ฟ้าคะนองอยู่ลิบๆ

ไม่ช้ามันก็มาแถว ๆ ที่เรานั่งกินกันอยู่

เราเลยย้ายทำเลไปที่ใต้สะพานกัน

 

 

 

 

  ตูจะยืนหันหลังทำไม

 

 

 

 

ขี้เมาได้อย่างน่าเวทนามาก

 

 

ก่อนหน้านั้น ช่วงสัก 4-5 โมงเย็น กำลังรอให้กับข้าวกับปลาเสร็จนั้น

เรารีบเอาเต้นท์ไปกางที่หาดวนกรไว้ก่อน คิดเผื่อไว้ว่า

จะได้ไม่ต้องไปปักเต้นท์ท่ามกลางความมืด

ไปถึงที่โน้นคงดึกพอสมควร จะได้เข้าเต้นท์ไปเลย

 

 

ภาพใต้สะพาน (ในทีนี้นัทขอเรียกว่า "ชีวิตใต้ทางด่วน") นั้น

ลมเย็นมาก ๆ เลยนะ ฝนก็ไม่สาด ทรายก็นุ่มเท้ามากๆ

ยุงไม่กัดด้วย เสียอย่างเดียว

 

 

 

 

 

 

ไม่มีห้องน้ำ

 

 

แล้วเราทำยังไงกัน?

 

 

เคยเห็นเต่าทะเลขึ้นฝั่งมาวางไข่ป่ะ

เราใช้วิธีนั้นกันแหละ

พกทิชชู่ไปคนละหน่อย แล้วหามุมกันเอาเอง

เหี๊ยเหี้ยนะตู

 

 

 

หลังจากกึ่มกันได้ที่ ลากสังขารกลับหาดวนกร

ส่วนกับข้าวกับปลาที่เหลือ ให้น้าพันเก็บไปรวน

กับอุ่นเพื่อกินต่อในวันรุ่งขึ้น

แอบลุ้นกันว่าเต้นท์จะเปียกหรือไม่

เพราะฝนตกค่อนข้างแรงเหมือนกัน

ถ้านอนไม่ได้ก็กะย้ายสำมะโนครัวไปนอนบ้านน้าพัน 

 แต่โชคดีและเข้าข้างอย่างแรงที่เต้นท์ไม่เปียกเลย (หมายถึงข้างใน)

กินเบียร์ได้ไม่เท่าไหร่ก็ลากสังขารตัวเองเข้าไปนอน

ง่วงมาก เพลียด้วย หัวถึงกระเป๋านี่หลับแบบไม่รู้เรื่องเลยนะ

แต่อีกบินทร์ซวยมาก โดนยุงกัด ลุกขึ้นมาตบยุง วิ่งไปเข้าห้องน้ำ

แถมได้ยินเสียงหลาน (ลูกน้าพัน) ละเมอตื่นมาอีก

 

 

 

พระอาทิตย์ตอนหกโมงเข้าเป๊ะๆ 

 

 

 

 

สภาพตอนตื่นหมาด นั่งแม่งยังกะไอ้แบนเนอร์ตราเด็กสมบูรณ์ 

 

 

 

 

กะว่าลงเล่นน้ำแม่งชุดนี้แหละ 

ระหว่างนั้น...

 

 

 

 

 

อันนี้คือเต้นท์ที่เรากางกันตั้งแต่เมื่อคืน

จะถ่ายตอนตั้งแต่ปักเต้นท์ก็เดี๋ยวมันจะมืดซะก่อน

 

 

 

 

และ

 

 

 

นี่คือไอ้ม้อ ไอ้ม้อเป็นหลานของไอ้ต้นและอีกบินทร์

มันนอนเต้นท์เดียวกับนัทและอีกบินทร์

นัทนอนขวา อีกบินทร์นอนกลาง และไอ้ม้ออยู่ซ้ายสุด

ไอ้ม้อนอนดิ้นมาก เรียกได้ว่า ท่ากวาดพสุธา

ตื่นเช้ามาอีดำมานอนเบียดอยู่ข้าง ๆ

ในระยะที่เรียกได้ว่า อึดอัดโคตรๆ 

 

 

อ่อ..เกือบลืม ไอ้ม้อขี้ละเมอมาก

อีกบินทร์เล่าให้ฟังว่า กลางดึก ซึ่งไม่รู้กี่โมง

ในเต้นท์เดียวกันวันนั้น อยู่ดี ๆ ไอ้ม้อมันก็ตะโกนขึ้นมากลางดึกว่า

 

 

 

"เศรษฐี!!!!"

 

 

ตามมาด้วยคำว่า "จูงเข้ามา!!!!"

 

 

มันฝันอะไรของมัน!!!

 

 

ระหว่างรอให้ผัวเมียคู่หนึ่งไปล้างหน้าแปรงฟัน

เราก็มาชักรูปกันไปพลาง ๆ ก่อนไปกินข้าว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

มาถ่ายป้ายกันทำไมตอนจะกลับวะ

 

 

 

 

ไปกินข้าวที่ร้านสวัสดิการของทางอุทยาน ราคาไม่แพงเลย

 

 

 

 

หิวนะเฟ้ยยยย..ยยย~

 

 

 

อยากไปญี่ปุ่นเคอะห์

 

 

 

 

 

มาแล้ว...แล้วก็หมดลงด้วยความรวดเร็ว 

 

 

 

เตรียมตัวเล่นน้ำ 

(เพิ่งเห็นว่า กางเกงรัดตูดเกือบจะเข้าวินมากๆ )

 

 

 

 

เล่นน้ำเสร็จ อาบน้ำ แต่งตัว เตรียมเก็บเต๊นท์

น้ำจืดที่วนกร อาบได้อย่างสะใจมาก

น้ำแรงเย็น ที่สำคัญมัน Outdoor

แต่ตูไม่ได้แก้ผ้าอาบแบบ Ourdoor เน้อ  

 

 

 

 

แดกกันอีกแล้วอีพวกนี้

 

 

ถ่ายรูปกันแชะชะสักพัก ก็เก็บเต๊นท์ด้วยความรวดเร็ว

เพราะเริ่มหิวอีกแล้ว  เป้าหมายต่อไปคือไปกินข้าวบ้านน้าพัน

และจะออกไปละแวกกองบิน อ่าวมะนาวที่รักนั่นเอง

และเราจะไม่เอารถยนต์ไปกันค่ะ เราเลือกพาหนะใหม่

คือ "ซาเล้งเครื่อง"

 

 

 

 

สีหน้าเบิกบานเกิ๊นนนน 

 

 

 

 

 

นี่ตูต้องพรางภาพเบียร์แก้วนั้นไม๊เนี่ย

 

 

 

 

 

 

บรรดาขี้เมา 

 

และ

 

 

 

ภาพยามดึกบริเวณสะพานปลา ช่วงนั้นที่ไปเป็นงานเทศกาลอาหารทะเลพอดี

แต่ว่าการไปเที่ยวครั้งนี้ของเรา มันสารพัดอาหารทะเลมากๆ

เดินดู เหม็นเบื่ออาหารทะเลอย่างบอกไม่ถูก

หลังจากนั้น เราก็กลับไปอาบน้ำบ้านน้าพัน แล้วก็กลับบ้านโป่งกันคืนนั้นเลย

ถึงบ้านโป่งประมาณตีหนึ่ง อาศัยว่าขับมาเรื่อยๆ

เพราะูรู้สึกว่ารถเยอะพอสมควร

 

 

ตัดจบกันเสียดื้อๆ