เพื่อนเหี้ยๆ มีไว้ทำไม?
posted on 14 Aug 2009 14:32 by stronger(ขอส่วนตัวนิดนึง)
จากคำถามจากไตเติ้ลเอนทรี่
เพื่อนเหี้ยๆ มีไว้ทำไม?
ขอตอบว่า...
เพื่อนเหี้ยๆ มีไว้เผา
ในชีวิตตอนนี้มีเพื่อนจากวิทลัยเก่า อยู่ 2 คน
คนนึงชื่อ อีกุ๊ก อีกคนชื่อ อีปู (ตูเรียกมันว่า อีกบินทร์บุรี)
ที่มาของ กบินทร์บุรี ตูก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงเรียก
รู้แต่ว่า ตอนที่จะเรียกมัน อีนี่มันเสือกคุยกวนส้นตีน
ไม่รู้จะเรียกมันยังไง ก็เลยเรียกมันแบบนี้ล่ะกัน
วันนี้ขอมาสรรเสริญความเหี้ยที่ดีๆ ของเพื่อนคนนี้สักหน่อย
หมายถึงอีกบินทร์น่ะ
- รู้จักและเห็นอีนี่มาตั้งแต่ ปวช. 1
- มาเริ่มคุยกัน ตอน ปวช.2-3 แต่ยังไม่ได้สนิทกันมาก
- มาสนิทกันเหี้ยๆ ก็คือช่วง เข้า ปวส. 1 และช่วงฝึกงาน
- สงสัยคงเห็นสันดานดี ๆ ตอนอยู่ด้วยกัน
- หวังว่ามึงคงยังจำข้าว ไข่ต้ม พร้อมน้ำพริกเผา มื้อเช้าก่อนไปฝึกงานได้
- มึงยังจำได้ไม๊ที่มีคนโทรมาด่าในห้องตอนเราเปิดห้องเป็นปาร์ตี้เล็กๆ
- มันเป็น ญ. ที่ออกแนวอาร์ทติสต์หน่อยๆ
- แต่เสือกเป็นคนกวนส้นตีน -*-
- มันเป็นคนที่พูดจาให้คำพูดธรรมดาๆ
- เป็นคำพูดที่เหี้ยได้อย่างไม่อายหน้าอินทร์หน้าพรหม
- หลังจากที่ปิดคอมเม้นท์ทำให้คนนอกไม่สามารถคอมเมนท์ได้
- (ความจริงที่ปิด เพราะรำคาญพวกโฆษณา)
- มันเลยสมัคร exteen เพื่อ "จงใจ" ตามมาเม้นท์ตูโดยเฉพาะ
- และบางทีก็มาอัพเอนทรี่ส์เพื่อให้ตูเข้่าไปอ่านความเหี้ยของมันโดยเฉพาะ
- ล่าสุดเห็นว่ามันหาวิธีไล่ตุ๊กแกอยู่
- เพิ่งรู้ว่าเพื่อนตัวเองกลัวตุ๊กแกขั้นเมพ
- ถึงขนาดว่าปวดขี้ แต่ตุ๊กแกอยู่ข้างฝาห้องน้ำ
- แต่ยังไงก็ต้องไปนั่งแบบทหารที่กลัวตาย
- มันเลยคิดว่าใช้วิธีปิดตาแล้วขี้ไปด้วย

- สงสัยมันคงคิดว่า ปิดตาตัวเองแล้วตุ๊กแกจะไม่เห็นสินะ
- เคยขับมอเตอร์ไซด์ไปปาลูกโป่งแถวบ้านมันพ่วงหลานมันมาด้วย 1 คน
- ขากลับตูแหกโค้ง เข้าไปที่ดินรกร้างที่ถมแล้ว
- ผลปรากฎว่า มอเตอร์ไซด์ล้ม ตูหน้าแข้งแล้วก็ข้อศอกถลอกนิดหน่อย
- แต่โชคดีที่หลานไม่เป็นอะไร
- มันเป็นเพื่อนที่ดีมาก
- มันเล่นยืนขำแบบเยี่ยวแทบเล็ด
- แต่ตอนหลังมันก็ต้องมานั่งนวดยาหม่องให้ตูนะ
เพราะตูไม่อยากขยับเขยื้อนตัวไปไหนทั้งสิ้น มันเลยต้องรับกรรมแทน- มันเป็นแฟนคลับโดเรม่อนอย่างจริงจัง
- แต่ดูจากหน้าตามันแล้ว มันน่าจะเป็นแฟนคลับของวงมาลีฮวนน่ามากกว่า
- มันร้องเพลงเพราะนะ ดีดกีตาร์ ตีกลองเป็น (เคยเห็นมึงตีตอนอยู่ห้องซ้อม)
- เป็นผู้หญิงที่ขี้เหล้าเมายาที่สุดคนนึงเท่าที่เคยรู้จักมา
- เจอมันทีไร ถ้ามีตัังค์และแดดร่มลมตก มันจะต้องชวนแดกเบียร์
- และอีนี่เป็นผู้หญิงคนแรกที่กูกล้าตดใส่มัน (ดูเหมือนภูมิใจ)
- ตู อีกบินทร์บุรี อีกุ๊ก เป็นมนุษย์ที่ชอบดูหนังเรื่อง "จี้" มาก
- ต้องดูด้วยกันสามคน หรือสองคนนะ
- มันชอบเรียกตูว่า "จี้" (ที่แสดงโดยกระแต)
- และมันก็ชอบแทนตัวว่า "เฮียตง"
- ดูคนเดียวจะรู้สึกเฉยๆ ไม่ได้ขำมากมายเหมือนตอนอยู่รวมกัน
- เีรียกได้ว่า ดูจนจำบทได้แล้วกัน
- ตอนนี้มันไปอยู่ทางเหนือ คือ อ.แม่แตง ซึ่งเป็นบ้านน้า
- มันไปหัดดรอวอิ้ง ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่มันจะกลับบ้านโป่ง
- มันเป็นคนชอบอยู่กับธรรมชาิติและอากาศเย็นๆ
- มันพยายามชักชวนให้ตูขึ้นไปอยู่กับมันอยู่
- แต่ตูเกลียดอากาศเย็นและหนาว
- มันชวนบ่อย จนตูต้องให้มันส่งค่าตั๋วเครื่่องบินไปกลับ
- เดี๋ยวจะไปหาถึงที่
- มันตอบกลับมาด้วยความซึ้งใจว่า
- "สมบัติทัวร์" ได้ไม๊?
- ซึ้งน้ำใจเพื่อนยิ่งนัก
- หวังว่ามึงคงยังจำอีละครภาษาอังกฤษเรื่อง เฮนเซล กับ เกรเทลได้
- ก็อีเรื่องบ้านขนมปังนั่นแหละ
- ที่พวกมึงจับกูแต่งตัวเป็นอีแม่เลี้ยงใจร้าย
- เคยมีคนบอกว่าบทนี้โคตรเหมาะกับกู
- ไหนจะต้องทำบ้านขนมปังที่ทำจากกระดาษแข็งอีก
- ทำได้เหี้ยสมชื่อ ส. 1/2 คธ จริงๆ -..-
- แถมตอนนั้นพ่อตูก็เอารถกระบะไปรับ "บ้านขนมปัง" บรรทุกมาส่งที่วิทลัย
- ท่ามกลางสายตานับร้อยคู่ของเด็กช่างและเด็กพาณิชย์ รวมทั้งเด็กคหกรรม
- ตอนนั้นตูไม่ได้รู้สึกอะไร
- แต่ตอนนี้ตูมาิคิดแล้วตูฮาขี้แตก





- จำตอนกีฬาช่างได้ไม๊
- ที่เราเสือกได้คอนเซ็ปต์ของโครงการหลวงของสมเด็จย่า
- ต้องมานั่งวาดผลไม้ ทนอดหลับอดนอน เพื่อระบายสีมัน
- อีกโปรเจ็กต์นึง ที่เป็นโปรเจ็กต์วิทยาศาสตร์
- ไอ้บอร์ดจากธูปฤาษีน่ะ





- จำตอนที่ต้องบุกป่าฝ่าดงน้ำเน่าเพื่อไปเอาอีต้นนี้ได้ไม๊
- กลับมาต้องมานั่งแกะอีฝักธูปฤาษีอีก
- ผลลัพธ์ที่ออกมา ก็ดูดีเลยทีเดียว
- แต่อีกสองวันต่อมา ราขึ้น จนอาจารย์ต้องเรียกให้เก็บไปทิ้ง
- เป็นโปรเจ็กต์โคตรระยะสั้น
- แต่จะว่าไปสามารถต่อยอดความคิดได้นะโว้ย ทำเป็นเล่นไป




ทำไมตูขำแบบนี้วะ

- เคยคิดไว้เฉยๆ แต่ไม่แน่ใจว่าเคยบอกมันไม๊
- ถ้าตอนแก่ตัว ถ้ายังไม่มีลูกและผัว และญาติพี่น้อง พ่อแม่ ล้มหายตายจาก
- จะมาอยู่รวมกัน สามคน
- เช็ดขี้เช็ดเยี่ยวให้ ถ้าเกิดแก่ตัวลง
- ปกติถ้ามีเรื่องอะไรไม่สบายใจ ตูมักจะไม่ค่อยเล่าให้ฟังหรอก
- ไม่รู้นะ เหมือนเอาปัญหาไปสุมที่เพื่อน
- ส่วนใหญ่จะคิดเองคนเดียว
- จนบางทีมันก็คงคิดน้อยใจอยู่บ้างว่ามีอะไรไม่บอกมัน หรือปรึกษามัน
- อยากให้เวลาคุยกับมันหรือกับอีกุ๊ก มีแต่เรื่องสนุกสนาน
- ไม่อยากเห็นมันกลุ้มหรือร้องไห้เพราะตูอีก
- ครั้งนึง เคยร้องไห้กอดกันอยู่สามคนพร้อมขวดเีบียร์
- รู้สึกผิดมาจนถึงทุกวันนี้
- เลยปฏิญาณไว้ว่า จะไม่กอดกันร้องไห้เพราะความทุกข์แบบนี้อีกแล้ว
- ซึ่งมันก็คงคิดเหมือนตู
- เพราะตอนมันมีัปัญหาบางอย่าง มันก็ไม่ได้บอกตู
- แต่ก็เอาเถอะ ถ้าคิดเหมือนกัน
- ถ้ามันทำแล้วสบายใจ มึงทำเลย แต่ตูห่วงมึงนะ
- ความจริงก็ห่วงมาตลอด แต่อาจจะแสดงออกได้ไม่ีดีนัก
- เพราะบางทีมึงขัด จนตูเสียอารมณ์
- จากที่ห่วงก็กวนตีนใส่แม่งซะเลย (อะไรอย่างนั้น)
ความจริงวีรกรรมมันเยอะจนไม่สามารถบรรยายได้หมด
เลยขอสรรเสริญเพื่อนไว้แค่นี้
รักมึงนะ
จี้เอง

#1 By เจ้ารินทร์ on 2009-08-14 16:19