Be happy

เมื่อหลายวันก่อนได้มีโอกาสป๊ะกัน

ระหว่างอีกุ๊ก อีกบินทร์ และ กู

เป็นวันที่สามนรกแตกได้มาป๊ะกันครั้งแรก

หลังจากที่อีกบินทร์ไปนั่งติสต์บนดอยที่แม่แตง

เรียนเขียนรูป

มันบอกในโทรศํพท์ว่า

มีเรื่องน้าหมึกจะเล่าให้ฟัง

แต่อยากให้น้าหมึกมาเล่าให้ฟังเอง

น้าหมึกเป็นใคร?

น้าหมึกเป็นน้าของอีกบินทร์

เป็นมนุษย์ผู้ชายที่ขี้เหล้าและขี้ปาร์ตี้มาก

ตกบ่าย เย็นย่ำค่ำมืด แค่ไหน

วงไหนมีฉ่ำกัน แกก็จะขอเข้าไปฉ่ำด้วย

พอล่ะ...สรรเสริญกันแค่นี้พอ...

เดี๋ยวอีกบินทร์จะมาด่ากูเสียก่อน

หลังจากที่ปลดปล่อย

ฉ่ำอารมณ์กับเบียร์ที่อยู่ตรงหน้าได้ 2-3 ขวด

อีกบินทร์ก็ทำหน้าที่หลานเนรคุณที่ดี

เอาเรื่องน้าหมึกมาเผาให้ฟังสด ๆ

เรื่องมันมีอยู่ว่า

วันหนึ่งน้าหมึกข้าศึกโจมตีประตูหลังอย่างหนัก

แต่สถานที่ไม่อำนวย

เนื่องจากลูกชายน้าหมึกแกก็กำลังประจำฐานที่มั่นเหมือนกัน

นั่งนานมาก...จนน้าหมึกแกทนไม่ไหว

แกคิดว่าการตด..เป็นการบรรเทาความเจ็บปวดได้ส่วนหนึ่ง

แกก็เลยตดออกมา..คงระดับเฮอร์ริเคน

แต่ขอโทษที..มันไม่ได้ออกมาแค่ลมเฮอร์ริเคน

ลมเฮอร์ริเคนที่ว่า..ยังพัดพาบ้านและเศษซากปรักหักพังออกมาด้วย

เป็นซากที่ใหญ่มาก

คาดว่าซากบ้านที่ว่าก็คงหมดหมู่บ้านกันพอดี

คงไม่ต้องให้บรรยายต่อใช่ไม๊

ว่าไอ้เศษซากปรักหักพังและหมู่บ้านหมายถึงอะไร

น้าหมึกมีดำริว่า แกควรจะถอดซากอารยธรรมออกมาซักล้างกันบ้าง

ถอดปุ๊บไอ้เศษบ้านและเศษซากปรักหักพัง

ก็เสือกมาหล่นที่พื้นเป็นกระหย่อมๆ

  ไม่มีใครมารายงานกูซะด้วย

 เศษซากที่ว่า ใครเป็นคนเก็บกวาด

แกประเมินความเสียหายที่ กกน. ของแก

คาดว่าคงเกินเยียวยาชัวร์

แกเลยมีความประสงค์จะตัดช่องน้อยแต่พอตัว

เห็นยอดกระถิน

(หรือยอดไม้อะไรสักอย่าง แต่น้าหมึกบอกว่าเป็นยอดกระถิน)

ที่อยู่ลิบๆ แกเลยจัดการ "เหวี่ยง" กกน.

ส่งไปให้มันข้ามรั้วพ้นบ้านน้าหมึกไป

แต่แม่ง..เหมือนลมเหมันต์แกล้งกันน้าหมึกมาก

ไอ้กางเกงในที่ว่า แทนที่จะข้ามเขตบ้านแกไป

มันเสือกไปค้างยอดกระถินที่น้าหมึกเห็นอยู่ลิบๆตั้งแต่แว้บแรก

เป็นการค้างที่โคตรประจานเจ้าของ กกน.

เปื้อนเศษซากเฮอร์ริเคนมากๆ

ตัดจบกันเสียดื้อๆ

ทนตัวเองที่มาเล่าเรื่องนี้ไม่ไหวเหมือนกัน

โอว์...กูว่ากูเหี้ยแล้วนะ

แต่..ยอมแพ้น้าหมึกเลยว่ะ

ปล.  อีกุ๊กชวนกูกับอีกบินทร์ไปดู "ผลแห่งการเหวี่ยง"
       ที่บ้านน้าหมึก..แต่มึงจะไปทำเหี้ยอะไร?

ปล.1 ยอดกระถินที่ว่า...มันเป็นยอดกระถินของเพื่อนบ้าน T-T ชิบหายแล้วน้าหมึก

ปล.2 เจอน้าหมึกที่งานกฐินแถววัดบ้านอีกบินทร์ กูกับอีกุ๊กตัวสั่นกับพักนึง
         (มันขำแต่หัวเราะดังไม่ได้เลยสั่นแทน)

ปล.3 น้าหมึก..นี่..เหี้ยมได้อีก

ปล.4 ตอนอีกบินทร์เล่า..ขำจนปวดท้อง ไส้แทบจะหลุดออกมาด้วย

ว่าแต่หนาวแล้วนะ...หาคนกอดได้ยังคะ 

** ต้องแอบแก้ไขคำว่า เหิร  เป็น เหิน